20 CEOs 20 IDEAs :พออยู่ (2)
หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ
28 มกราคม พ.ศ. 2551 18:22:00
http://www.khum.net/news-read/684359
วริสร รักษ์พันธุ์ info@cabana.co.th
กรุงเทพธุรกิจออนไลน์ : ตามที่ได้สัญญาไว้กับท่านผู้อ่านในตอนที่แล้วว่า ตอนนี้จะขยับเข้ามาใกล้ตัวอีกนิด
กล่าวคือ จะทำให้พออยู่อย่างไรกับผืนดินที่เราอาศัย ทำมาหากินอยู่ทุกวัน ดูแลธรรมชาติให้เราพอที่จะอยู่ร่วมกันได้โดยศานติ มิใช่เพียงแต่มนุษย์เท่านั้น หากคิดให้ละเอียดลงไปด้วยจิตคารวะ เรายังมีกุ้ง หอย ปู ปลา นก แมลง แม้กระทั่งสิ่งมีชีวิตในดินอันมหาศาล รวมไปถึงต้นไม้ใบหญ้า การทำธุรกิจท่องเที่ยวโดยอาศัยธรรมชาติ ยุทธศาสตร์หลักของเรา จึงมุ่งไปที่การดูแลธรรมชาติให้คงอยู่ นับเป็นภารกิจที่สำคัญที่สุดที่คุณพ่อคุณแม่ผมได้ปลูกฝังมาตลอดตั้งแต่ผมยังเป็นเด็ก
รวมไปถึงผู้ใหญ่ใจดี มีความคิดดี อย่างคุณภราเดช พยัฆวิเชียร อดีตผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ได้เคยแนะนำหลักของการจัดผังเมืองอย่างง่ายๆ ให้กับผม 4 คำดังนี้ครับ
ห้องนอน ชานบ้าน สนามหน้าบ้าน ถนน
ห้องนอน หมายถึง ส่วนที่เป็นธรรมชาติ มีคุณค่าต่อร่างกายและจิตใจ ทั้งการพักผ่อน หย่อนใจ ผ่อนคลาย สงบ ปลอดภัย อะไรคือห้องนอนของเรา คำตอบคือชายหาดและทะเลนั่นเองครับ
"เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม เห็นเงาของเมฆหรือเปล่า ทะเลสีครามที่ทอดยาว เห็นความรักฉันบ้างไหม"
ด้วยความเป็นนักดนตรีเก่าสมัยเรียน (ไม่อยากบอกว่าเป็นนักร้องนำเสียด้วย) ผมจึงชอบฮัมเพลงนี้บ่อยๆ เวลามองไปที่ทะเล เราจึงมีกิจกรรมรักชายหาดของเราให้พออยู่ดังนี้ครับ
เก็บขยะ เป็นอาชีพที่คุณพ่อคุณแม่ปลูกฝัง แทนที่จะบอกว่า ให้เป็นเจ้าคนนายคนนะลูก แต่กลับบอกผมว่า "เก็บขยะนะลูก" ผมจึงเป็นนักเก็บขยะตัวยง ฉะนั้นทุกเช้า ผมและพนักงานประมาณ 10 คน จะเที่ยวเดินเรียงหน้ากระดานเพื่อเก็บขยะ แรกๆ มุ่งที่ความสะอาดเป็นหลัก เก็บไปเก็บมา ผลพลอยได้จึงเกิดขึ้น เพราะมีขยะที่พึงประสงค์มากมาย เช่น สาหร่ายทะเล ไม้ไผ่ ท่อนไม้สวยๆ ลอยมาเกือบทุกวัน เราจึงนำยอดสาหร่ายมาลวกจิ้มน้ำพริกกิน ส่วนที่เหลือ นำไปหมักกับน้ำตาลไว้สัก 3-4 เดือน จะได้ฮอร์โมนสำหรับต้นไม้ได้เป็นอย่างดี เพราะอุดมไปด้วยโปรตีน กรดอะมิโน เราเรียกว่า อะมิโน โอเค เลียนชื่อเครื่องดื่มยี่ห้อหนึ่ง เพราะว่านำมาผสมน้ำอัตราส่วน 1:500 ใช้ฉีดพ่นเป็นฮอร์โมนพืช ใช้แล้วต้นไม้งาม ผลดก โอเคจริง ๆ
ส่วนไม้ไผ่แช่น้ำทะเลมาอย่างดี นำมาใช้มอดก็ไม่กิน ทนนาน ตอนนี้ว่าจะสะสมเป็นเรื่องเป็นราว ลองทำบ้านไม้ไผ่สักหลัง จะได้รับรองผู้มาเยือน นั่งคุยกันกินลมชมทะเลให้สบายอารมณ์ท่าจะดี ส่วนท่อนไม้สวยๆ ผ่านการแช่น้ำทะเลมาอย่างดี นำมาจัดสวนได้เป็นอย่างดีครับ ตอนนี้พวกเราช่วยกันตั้งชื่อโครงการนี้เล่นๆ ว่า โครงการ "สินลอยน้ำ" ทุกวันนี้ ชายหาดหน้าผืนดินของเรายังสะอาดและสวยเหมือนตอนผมเป็นเด็กทุกประการ
หาดทุ่งวัวแล่น ยังมีกฎเหล็กอีกอย่างหนึ่งคือ ห้ามกีฬาทางน้ำที่ใช้เครื่องยนต์ทุกประเภท เช่น เจ็ทสกี สกู๊ตเตอร์ เรือกล้วย เรือลากร่ม เพราะทำให้ขาดความสงบ ความไม่ปลอดภัยกับผู้เล่นน้ำ ธรรมชาติก็จะเสียหาย ปลากุ้งก็จะพากันอพยพไปที่อื่น (ซึ่งไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหนแล้ว) ที่นี่จึงมีเฉพาะกีฬาที่ไม่ใช้เครื่องยนต์ เช่น
Wind surf และ Kite surf รวมไปถึงกิจกรรมของคนท้องถิ่น ชาวบ้านแถวนี้เรียกว่ารุนเคย รุนคือดัน โดยใช้อวนเล็กดันไปข้างหน้า ก็จะได้เคย เคยคือกุ้งเล็กๆ ที่มาทำกะปิ ที่นี่จึงมีกะปิคุณภาพดี และหาซื้อไม่ค่อยได้ เพราะชาวบ้านจะเก็บไว้กินกันเอง เพราะสะอาดและอร่อยมาก ถ้าพอใจจึงจะให้ เห็นไหมครับ บางทีมีเงินก็ใช่ว่าจะซื้อได้....แม้แต่กะปิ...
อาจารย์สุรพล สุดารา ปรมาจารย์ด้านวิทยาศาสตร์ทางทะเลผู้ล่วงลับไปแล้ว ได้สั่งให้ผมดูแลเรื่องหนึ่งคือ ผักบุ้งทะเล ห้ามเอาออก ให้ปล่อยไว้ตามธรรมชาติ เพราะจะเป็นสิ่งที่ควบคุมระบบนิเวศชายหาดได้เป็นอย่างดี
วริสร รักษ์พันธุ์ นักธุรกิจรุ่นใหม่ ที่น้อมรับปรัชญา "เศรษฐกิจพอเพียง" นำไปปรับใช้กับการบริหารจัดการโรงแรมขนาดกลาง "ชุมพรคาบาน่า รีสอร์ท" จ.ชุมพร จนมีผลสำเร็จทำให้ธุรกิจที่ประสบปัญหาช่วงวิกฤติเศรษฐกิจ 2540 อยู่รอดและเติบโตมาจนกระทั่งขณะนี้ ปัจจุบันได้รับเชิญเป็นวิทยากรถ่ายทอดแนวคิดนี้ทั้งในและต่างประเทศ สมาคมการตลาดแห่งประเทศไทยอีกด้วย
|